Τα έχω βαρεθεί όλα, τα club, τα cafe, να βλέπεις συνέχεια τα ίδια άτομα τα ίδια κτίρια τους ίδιους δρόμους.

Η τελευταία φορά που ενθουσιάστηκα με νέες εμπειρίες ήταν τον Αύγουστο που πήγα διακοπές στην Βουδαπέστη! Τί είναι τελικά αυτό που παθαίνουμε όταν βγένουμε εκτός Κύπρου?Αμέσως νιώθουμε απελευθερωμένοι, ανοιχτόμυαλοι, απολαβάνουμε ουσιαστικά πράγματα.

Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ νιώθω πολύ καταπιεσμένη με τα πρέπει που σου επιβάλει η κοινωνία αυτή της χώρας. Πρέπει να είσαι καλό κορίτσι(λέμε τώρα!), πρέπει να κάνεις τι σου λένε, πρέπει να σπουδάσεις, να βρείς καλή δουλειά, να παντρευτείς(αυτό ειδικά αν δεν το κάνεις έχεις αποτύχει γενικά σαν άνθρωπος!), να κάνεις παιδία ώστε να φέρεις και άλλες ψυχές σε αυτό τον κόσμο που θα παίζουν αυτό το ηλίθιο παιχνίδι που παίζεις εσύ κάθε μέρα και υποτίθεται είναι η ζωή σου και άλλα τόσα πρέπει που δεν τελείνουν ποτέ!

Έτσι σε μια απελπισμένη προσπάθεια να μην γίνω ένα ζόμπι μπροστά στην τηλεόραση βλέποντας σειρές και γίνει το μυαλό τελείως πουρέ προσπαθόντας με αυτό το τρόπο να δραπετεύσω από την τρέλα γύρω μου, είπα να αποκτίσω νέα ενδιαφέροντα. Είπα να μάθω ραπτική, ηλίθιο το ξέρω αλλά συχωρέστε στην απελπισία μου και εγώ... αλλά αποφάσισα ότι δεν είναι καιρός για ράψιμο αφού μπορείες να κάνεις μια βόλτα και να βρείς τα πάντα ΄΄ηδη ραμένα στα καταστήματα. Έμαθα να παίζω soduku, ενδιαφέρον δεν λέω και με έκπληξη ανακάλυψα οτι ξεκουράζει το μυαλό. Αγόρασα ποδήλατο! το οποίο το καβαλησα για 2 μήνες και τώρα βαριέται και αυτό έξω από την εξόπορτα του διαμερίσματος μου! είπα να αρχίσω άλλες σπουδές σε κάποιο θέμα που με ενδιαφέρει αλλά πρώτο δεν βρίσκω κάτι (σίγουρα δεν θέλω λογιστικες και άλλε μαλακιες) και δεύτερο για να βρώ τα λεφτά που χρειάζονται, θα το πω ευγενικα, θα πρέπει να πουλώ το κορμί μου!

Και φτάνω στην τελευταία μου προσπάθεια μετά από προτροπή μιας φίλης να γίνω bloger! Τι να σας πω?! βρίκα επιτέλους ένα χώρο έστω και στο ιντερνετ που δεν νιώθω φρικιό! γιατί να σας πω την αλήθεια τον τελευταίο καιρό άρχισα να νομίζω ότι όλοι άλλοι είναι νούσιμοι και εγώ η τρελή! τόση τρέλλα κυκλοφορεί πλεόν! Τρέλα στον δρόμο, στη δουλεία, στα καταστήματα... έχουμε χάσει τα ττάσσια!

Έτσι ελπίζω μέσα από αυτό το νέο μου επιχείρημα να καταφέρω να διατηρήσω την νοημοσύνη μου και να μην με πάρει και εμένα ο ποταμός!